ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΑΜΟΥ
«Αλυσόδεσαν τους εργαζόμενους με τη σύμβαση – ντροπή»
«Καμιά εμπιστοσύνη στους ξεπουλημένους κυβερνητικούς και εργοδοτικούς συνδικαλιστές» τονίζει με ανακοίνωσή του το Εργατικό Κέντρο Σάμου (ΕΚΣ) μετά την υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ με την εργοδοσία για τρία χρόνια. Καλεί δε τους εργαζόμενους σε ταξικό αγώνα με το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο.
Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΕΚΣ έχει ως εξής:
«Υπογράφθηκε στις 15/7/10 η νέα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) που ορίζει τον κατώτερο μισθό και μεροκάματο, αλλά και που αποτελεί τον μπούσουλα για την υπογραφή των Κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων.
Επί μήνες, στο όνομα της κρίσης, η κυβέρνηση, τα Μ.Μ.Ε, η εργοδοσία και η ξεπουλημένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ μας τρομοκρατούν, μ’ ένα στημένο παιχνίδι μεταξύ τους, για να περάσουν όλες οι εργασιακές και αντιασφαλιστικές ανατροπές και ότι δεν θα υπογραφεί η Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. ώστε στην ουσία να την καταργήσουν. Τώρα έκριναν ότι έφτασε η στιγμή για να το κάνουν.
Η νέα Σύμβαση που είναι για τρία χρόνια αλυσοδένει τους εργαζόμενους ώστε για τα τρία αυτά χρόνια είτε να μην πάρουν καθόλου αύξηση είτε η αύξηση αυτή να είναι κυριολεκτικά τιποτένια (ίση με μισό κουλούρι).
Αυτό που προβλέπει συγκεκριμένα είναι :
Για το 2010 δεν θα υπάρξει καμία αύξηση. Στην ουσία όμως θα χάσουμε από τις αποδοχές μας για κάθε ένα από τα τρία χρόνια τουλάχιστον 6% που βρίσκεται τώρα ο πληθωρισμός και να δούμε μέχρι τέλους του χρόνου και που θα φτάσει.
Για το 2011 η αύξηση θα είναι 1,2% με 1,5% το πολύ και
Για το 2012 η αύξηση θα είναι 1,4% με 1,7% το πολύ.
Η συμβιβασμένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, βαφτίζοντας το άσπρο – μαύρο, χαρακτηρίζει την συμφωνία αυτή μεγάλη επιτυχία. Μεγάλη πολιτική και ταξική κατάκτηση. Θεωρεί, δηλαδή, επιτυχία να βάλλει τα χέρια της στην τσέπη μας και να μας κλέψει τουλάχιστον 6% από το εισόδημά μας για να το δώσει στους αναξιοπαθούντες βιομήχανους και μεγαλεμπόρους.
Δεν είναι η πρώτη φορά που τον συμβιβασμό και την υποταγή στην κυβέρνηση και την εργοδοσία, στην ανταγωνιστικότητα και στην αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, τα εμφανίζει σαν επιτυχία και σαν κατάκτηση. Δεν μπορεί πλέον να κρύψει την αγωνία της γι αυτά, ούτε και το ότι έχει πάρει οριστικό διαζύγιο με τα συμφέροντα της εργατικής τάξης που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί.
Καμιά εμπιστοσύνη στους ξεπουλημένους κυβερνητικούς και εργοδοτικούς συνδικαλιστές. Στον ταξικό αγώνα με το ΠΑΜΕ για να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες μας στο εισόδημα, στα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα, στη δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία».



